سلام
حتما از اینکه ما اینهمه برای فعالیت متفاوت این وبلاگ برنامه ریزی کردیم و یهو چند ماه آپ نکردیم متعجبین!راستش هم من هم گروه نویسنده ها انگیزه ی کاریمون رو از دست داده بودیم!
کارهای علی رو به عادی شدن سوق داده شده بود و هیچ اتفاق خاصی قرار نبود بیوفته که ما هم هدفمون رو جدی بگیریم!
در مورد علی و کارهاش و اینکه تغییر کرده یا نه هم مفصلا با مخاطبای این وبلاگ تو چند آپ گذشته بحث و تبادل نظر کردیم!و باز هم نظر من اینه که بعد از آزمون خطای 14 بهتره تا اومدن آلبوم جدید صبر کنیم و یه طرفه به قاضی نریم!
درسته علی غیر قابل پیشبینی شده اما این مسئله همیشه هم بد نیست؛اتفاقا اگه در نهایت یه اتفاق خوب و غیر منتظره بیوفته عالی هم هست!
اما چیزی که باعث شد من بعد مدتها بیام و یه بحثی ایجاد کنم خبرهایی از گوشه و کنار راجع به همکاری علی با عوامل موزیسین خارج از ایرانه!
و احتمالا یکی از این عوامل شادمهره که همه با کارها و سابقه ی "هنری" اش آشناییم.میخوام جدا از مسئله ی اخلاقیه شادمهر که مفصلا راجع بهش تو کلوب حرف زدیم و بحث اساسی کردیم،صحبت کنیم!چون همه به خوبی میدونید علی لهراسبی هیچوقت و تحت هیچ شرایطی از منش و مدنیت خودش و اخلاق خاص دینی و مذهبی خانوادگیش برنمیگرده.از این موضوع همه مطمئنیم که علی اجازه ی سوء استفاده از خودش رو به احدی نمیده.
ما میخوایم راجع به این انتخاب قریب به یقین علی و حرفه ای بودنش صحبت کنیم!
شادمهر بی تردید بهترین موزیسین بین همدوره ای های خودش تو خارج از ایرانه و کارهایی که آهنگسازی میکنه انصافا خوب وبی نظیره.مطمئنا همه اتون "نوازش" از ابی رو شنیدین.و کار آخر مهستی یا "فکر نکنی"!این کارها برای همه ی ما دلنشین بوده!پس علی انتخاب اشتباهی نکرده و با وسواسی که "قراره" علی به خرج بده شادمهر تو منگنه قرار میگیره که حتما بهترین کار رو بسازه!
اما یه مسئله ی دیگه به وجود میاد.که آیا از شادمهر بهتر رو خودمون نداریم؟
چند وقت پیش با یکی از دوستای گلم داشتیم راجع به داریوش و آلبوم آخرش که بینهایت شنیدنی و تک بود و البته همکاری داریوش با عوامل موسیقی داخل ایران یعنی مهدی یراحی و بهروز صفاریان و روزبه بمانی صحبت میکردم.
دوستم حرف خیلی جالبی زد:مطمئن باش از اینا بهتر خارج از ایران نبوده که داریوش با همه ی سابقه ی بهترین بودنش اومده سراغ اینا!
راست هم میگه؛تجربه ی همکاریه این 3 نفر با هم همیشه شنیدنی ترین اتفاقهای موسیقیایی رو برای ایرانی ها در پی داشته!برای مثال آلبوم "بی خوابی" سعید شهروز و بهترین ترک کار یعنی "تبعیدی"!
ملودی های مهدی یراحی از دید یه مخاطب حرفه ای هیچ نقصی نداره و منتقدین موسیقی کمترین ایرادها رو هم نمیتونن به کارهای این موزیسین از ابتدای فعالیتش تا به امروز بگیرن.چنانچه میبینیم در نقد آلبوم 14،چه از دید مخاطب چه از نظر منتقد تراک "کوه" حرفه ای ترین کار دیده شد، مطمئنا شما هم سایر کارهای ایشون رو میپسندین.
روزبه بمانی که حتی ترانه هاش با مضمون تکراری هم اونقدر زیبا پرورانده میشه که هر شنونده ای با هر سلیقه ای رو به وجد میاره!
و در بهترین بودن بهروز صفاریان تو تنظیم قطعات هم بحث و شکی نیست!
در واقع این تیم موسیقیایی با همکاری هم به کمال میرسن هرچند به تنهایی هم حرفی برای گفتن دارند!شاید از دید ما بهترین فاکتور برای تکمیل این تیم علی لهراسبی و صدای دلنشینشه!(تاکید میکنم این تنها نظر منه و شاید نظر بعضی مخاطبای دیگه)
حالا این قضیه به وجود میاد که آیا علی لهراسبی هم باید مثل همه ی بهترین های موسیقی جهان برای خودش یه گروه کاری ثابت و در عین حال منعطف تعریف کنه یا تو ایران این زمینه وجود نداره؟
این روزا میبینیم خواننده های ماندگار دهه های ۴۰ یا ۵۰ چقدر همچنان مورد احترامند و شنیدنی و پرطرفدار.مثل ایرج . داریوش ستار و خیلی های دیگه.خیلی هایی که هنوز هم صداشون مرز قلب رو رد میکنه و به دل میشینه.وهنوز بعد اینهمه سال میخونن!
به نظر شما علی لهراسبی هم ۳۰ سال دیگه خاطره ی موندگار نسل من و تو و بعد ما خواهد بود؟آیا آهنگهایی که امروز میخونه اون موقع هم اگه تو کنسرتاش بخونه مردم لذت میبرن و هورا میکشن؟آیا اون موقع هم همینقدر پرطرفدار میمونه؟
نظر شما چیه؟
پ.ن.1:خوبه انگیزه نداشتم اینهمه نوشتم!
پ.ن.2:برای علی لهراسبی آرزوی موفقیت میکنم.
مریم عزیزم؛
دوست خوبم و همکار حرفه ای وبسایت هوادارن علی.من و همه ی مثلثی ها برات سلامتی آرزو داریم
